Gidiyorsun Sevgili...



Gidiyorsun aşkım,
Beni böyle çaresiz,
Beni böyle sensiz,
Bırakıp da uzaklara gidiyorsun..

Şimdilerde;
Kozasını ördüğüm ayrılık,
bir kelebek kanadında yeniden
hayata merhaba der gibi,
sözlerinde hayat buluyor...

Mutlu bir geçmişin üzerinde
kanat çırparken,
bir günlük ömrü hayatında,
sevda çiçeklerimin üzerine,
kanadında ki ayrılık pullarını
pul pul savuruyor...

Gidiyorsun sevgili,
Bilmediğim bir masala,
oysa sana ait her şey yerli yerinde.
Hatta sendeki ben bile..

Ayrılığın yeni ikametidir gözlerin,
bense yitik aşkların sabahında
dumanı üstünde sevdasıyla
garip bir seyyahım...

Sana gittikten sonra
Geri dönmen için yolunu gösterecek.
Doğmamış sabahlarda
bir garip çoban yıldızıyım...

Yüreğim titriyor,
Dudaklarım ölüm orucunda,
Baksana!
Seni sevdiğimi bile söyleyemiyor artık...

Gidişin dokunuyor,
Ayaklarım tutsak,ölüm prangalarında,
Baksana!
Sana koşar adım bile gelemiyor artık...

Elveda diyişin aklıma geliyor,
Sanki koca bir dünyanın,
üzerime yıkıldığı an...
gitme çığlıklarımın yüreğimi boğup
göz bebeklerime saklandığı zaman.
Baksana...
Aynada gördüğüm bu yüz,
Benim değil artık...

O ki,
Gidişinle geride kalan bir cesedin
Camlara yansıyan parçası...
o ki,
Bir aşığın ağlayan düşlerde,
umudu taşıyan ruhun kanayan yarası....

Gidiyorsun artık sevgili...

Son limanda hareket etti
bu yürekten,

Sen gideceksin,
Bu yürek ,bu gönlünü
yeniden aşka kapatacak,

Sen gideceksin,
Gittiğin gün,
Seninle yaşadığım her şey
Ardından bakarken
Bir yanımda oturup
Benimle ağlayacak...

Gidiyorsun!
Ardına bile bakmadan...
Biliyorum ki buna mecbursun...
Haydi durma o halde git,
Ardına bile bakmadan...

Ben elbet bulurum birini
yüreğimi susturacak,

Ben elbet bulurum bir omuz
dertleşmek için yaslanacak....

Ben elbet bulurum bu ölümcül
aşkı anlatacak...

Gidiyorsun
git artık...git....
Gidişin bana çok acı veriyor.....