İşte o dediğin olmaz. Kendimi organ nakli bekleyen insanların yerine koyamam malesef. Eğer belki bir zaman gelir organ nakli bekleyecek duruma gelirsem işte o zaman düşünürüm. Benim sabit bir fikrim vardır, herşeyi düşüneceğim diye kendimi düşünemez oldum ve yaşadıklarımı sadece ben bilirim, bi ailem bilir birde Allah bilir. Herşeyi düşüneceğim diye, herkesi düşüneceğim diye bir baktım ki kendimi düşünememişim. Bu nedenle artık bir noktadan sonra kendimi düşünmeye başladım.
Bu fikrim doğrudur veya yanlıştır. Ama benim fikrim bu şekildedir.
Ve tabiki hepimiz kardeşiz. Ama o kardeşler birgün karşına çıkıp kötülük yapıyorsa, onun kardeşliği nerdedir sorarım sana...
Evet organlarımı bağışlarım ama (yukarıdada bahsettiğim gibi) sevgilim, eşim, çocuklarım, ailem, en yakın dostlarım... bu tarzda bana yakın insanlara bağışlarım. Ve ölünce değil yaşarkende bağışlarım.
Ayrıca benim organlarım zaten kendi vücudumu zor taşıyor başka birisinin işine yarayacağını sanmam. bunu da espri olarak yazmış olayım

Geçen kendime sordum bu soruyu..Çok kararsız olmakla birlikte hayır daha baskın çıktı..